"Mekanik mi kimyasal geri dönüşüm mü?" diye sormak, tartışmayı yanlış bir düzeye indirger. Tek bir teknoloji her polimer ve her atık akışı için uygun değildir. Mekanik geri dönüşüm, genellikle temiz ve homojen malzemelerde en yüksek değeri korur. Çözündürme, depolimerizasyon, piroliz ve gazlaştırma ise farklı mekanizmalara, giriş gereksinimlerine ve gerçek malzeme verimlerine sahiptir. Önemli olan, beyan edilen yağ veya pelet verimi değil, gerçekte ne kadar atığın yeni polimer üretimine döndüğü, bunun için ne kadar enerji harcandığı ve elde edilen ürünün kalitesidir. Bu teknolojiler birbirini tamamlamalı, aynı hammadde için rekabet etmemelidir.
Kimyasal geri dönüşüm esas olarak feedstock kalitesine bağlıdır, yalnızca teknolojiye değil. Proses stabilitesi, ürün kalitesi ve kârlılık, gelen malzemenin bileşimine bağlıdır. Birçok şirket her atık akışının uygun olduğunu zanneder, ancak bileşim, kirlilik ve değişkenlik sonuçları tamamen değiştirebilir. Feedstock değerlendirmesi stratejik ilk adımdır.